Carool Rijnierse

Carool Rijnierse is tekstschrijfster en plaatst hier iedere dinsdag, donderdag en zaterdag een column over het wel en wee van het leven.
Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten. Meer dan 22 jaar heeft ze voor haar werk gereisd en daardoor een eigen kijk op de wereld gekregen.

 


Onder het kopje ‘coronacrisis’ bij Teletekst pagina 101 weten ze van gekkigheid soms niet meer wat ze moeten schrijven. Al veertien maanden trekt mijn oog daar ook steeds naar toe. De ene keer staat die kop bovenaan de pagina en een andere keer begint ie pas halverwege.

Het is oneerlijk wat er gebeurt. Wanneer alle bacteriën en virussen over de hele wereld spreektijd zouden krijgen, hadden Jaap en zijn kornuiten er flink van langs gekregen.

Het hele circus rondom die prik doet mij denken aan de tijd dat roken nog gepromoot werd. Voor de mensen die vele jaren na mijn geboortejaar geboren zijn klinkt dit waarschijnlijk zeer ongeloofwaardig in de oren. Sigaretten gepromoot? Serieus? Hoe dan? Het was zelfs meer dan dat. Een tsunami van sigarettencommercials werd over de mensheid uitgestrooid. Als je naar de bioscoop ging, was het een must om eerst alle reclamefilmpjes over sigaretten te bekijken, voordat de film begon.

Graag wil ik verder gaan met de column van dinsdag, "Op het kruispunt". Hierin schreef ik over het boek van professor Bob de Wit, 'Society 4.0'. In de ‘Trueman show’ van Jorn Luca benadrukt Bob het volgende: “Er is maar één ‘iets’ waar de mensen die agenda 2030 er doorheen willen drukken, oftewel de elite, bang voor zijn. En dat is een verenigd volk.” Deze zin zegt alles. Daarin ligt de verandering, de toekomst en de oplossing.

Het afgelopen jaar sta ik bijna iedere dag weer met mijn oren te klapperen en mijn ogen te knipperen. Steeds wanneer ik denk dat de berichten niet gekker kunnen, sta ik toch steeds weer versteld. En ondanks dat ik samen met veel anderen het grootste gedeelte al voorzien had, val ik nog steeds van de ene verbazing in de andere.

Demissionair. De betekenis van dit woord ken ik pas sinds een paar maanden. Het is een synoniem voor 'ontslagnemend'. En het zegt iets over de toestand waarin de macht van het Nederlandse staatsrecht zich bevindt. Tot dusver nog steeds veel bla,bla en bij het lezen van deze uitleg weet je eigenlijk nog steeds niets. Want wat mag bijvoorbeeld een demissionair kabinet nog doen, nadat ze deze stempel opgeplakt hebben gekregen? En verandert er iets wanneer het ontslag in werking is gezet? Want dat is het, toch?

Gisteren heb ik door een verhuisbedrijf een tuinhuis laten bezorgen. Een chillplek voor mijn jongens in de tuin. Nou ja, tuinhuis? Voorlopig ziet het eruit als 10 IKEA doe-het-zelf pakketten in één. Zonder gebruiksaanwijzing. Het is een huisje van drie bij vier meter. En dit kon niet in één keer vervoerd worden. Ik moet derhalve zeggen, vanaf het moment dat ik het huisje heb gekocht, gaat alles mis wat er mis kan gaan. Van de klusmannen die ik geregeld heb tot het vervoer; niks loopt soepel.

Een pandemie, een pandemie
Je ziet het wel of je ziet het nie'
Een levensgevaarlijk virus houdt ons al 14 maanden in de tang
Voornamelijk de hypochonder is heel erg bang
Tien meter afstand en drie mondkapjes op het gezicht
Liters desinfectiegel en rubber handschoenen; rijp voor het gesticht

Een paar uur voordat mijn moeder overleed, tweeënhalf jaar geleden, schoof ze een ring om mijn vinger. De trouwring van mijn oma. Dit is niet zomaar een ring, maar eentje met een heel bijzondere geschiedenis.

Zeven dagen in de week een column schrijven is een aparte tak van sport. Iedere dag sta ik rond de klok van half 5 op, ga ik meteen met de honden naar buiten en dan begint het te borrelen. Waar het vandaan komt weet ik niet, maar hele lappen tekst komen voorbij in mijn hoofd. Soms ben ik de helft alweer vergeten voordat ik thuis ben en mijn eerste cappuccino op de keukentafel zet. Maar daar heb ik iets op gevonden!

Soms zijn er van die dagen dat ook ik inspiratieloos ben. Eigenlijk is dat niet het juiste woord. Inspiratie genoeg, maar ik ben enigszins murw geslagen door wat ik om mij heen zie gebeuren. Ik blijf mij verbazen over alle mensen in het algemeen. Wereldwijd. Hoe kan het toch dat zoveel mensen de onzin en het onrecht wat hen wordt aangedaan voor zoete koek slikken? En blijven slikken? Ik weet eigenlijk niet wat ik erger vind. De leugens of de mensen die erin blijven geloven. Het is in ieder geval beiden doodvermoeiend.

Wereldwijd zijn er al meer dan 1 miljard mensen gevaccineerd. Op een wereldbevolking van bijna 8 miljard mensen. Ondanks de vele vaccinaties, komen er toch nog 900.000 besmettingen per dag bij. Oftewel, positief getesten. Als die injectie de heilige graal is, hoe is dat dan in hemelsnaam mogelijk?

Dooddoeners. We kennen het woord allemaal, maar wat betekent het nou precies? Dit zegt Wikipedia erover...



Geachte bezoeker,

Het maken van video's en het onderhouden van deze website kost tijd en geld. Wij hebben ervoor gekozen om ons in te zetten voor dit initiatief, omdat we menen dat het nodig is. Het is onze bijdrage aan transparante, eerlijke en volledige berichtgeving.

Waardeer je ons werk en wil je ons steunen? Dan stellen we een bijdrage zeer op prijs. Dat kan via één van onderstaande doneer-opties, of door een bestelling in onze webshop. Dankjewel!

~ Erik van der Horst

 

De geboorte van een recht
betekent bijna altijd de dood van een vrijheid.

~ Sully Prudhomme