Murw. Zo voel ik mij regelmatig. Zeker wanneer ik weer eens wat stoïcijnse en stekeblinde kennissen heb gesproken. Het zijn inmiddels de standaard gesprekjes. Vastgeplakt in een tunnel waar ze allemaal hetzelfde geloven. Het is een feit en ik zal het moeten accepteren. We praten niet meer over het weer. Ook niet over de laatste roddels uit het dorp. We hebben het over een nog steeds niet geïsoleerd virus, over de testen en natuurlijk het wondermiddel in de vorm van een prik.

Ik weet niet wat ik erger vind. Dat ze allemaal de leugens blijven geloven - ook al staat het gedrukt dat het onzin is - en dat ze hierin mee blijven gaan, of dat ze alle info die jij ze voorschotelt over mensen met ernstige bijwerkingen, die overleden zijn door de prik en de mensen die na twee corona-prikken alsnog positief testen gewoon blijven negeren. Het boeit ze niet, raakt ze niet en het dringt niet tot hen door. Zoals het gesprek wat ik gisteren had met een moeder, naast het schoolplein.

“Sorry, Lars kan niet komen spelen. Ik heb zo een afspraak voor een tweede prik in Eindhoven.”

Waar ik voorheen mensen zou voorstellen om zich eerst eens te verdiepen wat deze injecties precies inhouden en ik ze zou vertellen dat alle proefdieren die dit mRNA-prikje hebben ontvangen stuk voor stuk zijn overleden, houd ik nu heel wijs (maar met moeite) mijn mond. “Eindhoven? Waarom ga je helemaal daarheen voor een prik?”

“Nou, we willen vrijdag met de auto richting Spanje. De besmettingen stijgen daar, dus ik moet wel helemaal gevaccineerd zijn om daar toegelaten te worden.”

Oh ja, denk ik, de propaganda. We prikken niet voor onszelf, ook niet voor een ander. We willen op vakantie en laten iedere vorm van genocide gewoon toe. Ik knik.

“Maar ik ben wel zenuwachtig. Ik heb de vorige keer flink overgegeven en ik had hoge koorts. Volgens Bart was ik zelfs aan het ijlen. Ik kon mijn lichaam gewoon niet stilhouden in bed.”

Ik wil zoveel zeggen. Het liefst keihard gillen. Haar door elkaar schudden. Maar ik doe het niet. “Goh. Vervelend. En dan denk je niet zoiets van ‘misschien moet ik die tweede prik niet halen, want dit is niet goed’?”

“Nou nee. Bijwerkingen horen erbij,toch?”

Tja, denk ik, een zere arm, maar niet dagen met koorts en stuiptrekkingen. “Heb je de bijwerkingen gemeld bij Lareb?” Terwijl ik het vraag, weet ik het antwoord eigenlijk al.

“Nee, want ik voel mij nu weer goed. Mijn schoonzus trouwens wel. Die blies na de eerste prik helemaal op. Hoofd, benen, buik. Ze is ook een paar keer helemaal out geweest en zelfs met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Bij de tweede prik moet dat onder begeleiding van een arts.”

Hoor ik het nou goed? Haar schoonzus is dus heel ziek geworden, opgehaald met een ambulance en dan nog praten ze over de tweede prik? Zo’n tweede prik kan dus fataal zijn! Gaat er dan bij niemand een belletje rinkelen dat dit een vorm van Russisch roulette is? Spelen met je gezondheid en je leven. Hoe dan?

“Voor Suus maken we een afspraak na de zomervakantie.”

“Suus? Die is toch nog maar 11?”

“In september wordt ze 12 en mag ze ook een prik.”

Ik heb het gevoel dat het bloed uit mijn hoofd wegzakt. Ik word al misselijk bij de gedachte dat ze als ouders toelaten dat hun kind ook dat gif toegediend gaat krijgen. “Zou je daar niet mee wachten? Ik heb een goede link van het artsencollectief. Met tien redenen om kinderen nog niet te vaccineren. Zij kunnen niet ziek worden.”

“Maar ze kunnen het wel doorgeven”, zegt de moeder ad rem.

Ik schud met mijn hoofd. “Nee hoor. Ook dat staat duidelijk beschreven op de site van het artsencollectief.”

De moeder is verontwaardigd. “Oh, nou, onze huisarts zei dat ze dan de leerkrachten kunnen aansteken en dat die het dan weer verder verspreiden.”

Ik tel ondertussen tot 42857. Adem in, adem uit. Rustig blijven, Carool. Je kunt het. “Maar die leerkrachten zijn toch allemaal gevaccineerd? Dan zijn ze toch veilig? Ben jij ooit bang geweest, met de normale vaccinaties die je kinderen kregen, dat ze ziek zouden kunnen worden van klasgenootjes die nìet gevaccineerd waren?”

Ze kijkt mij aan alsof ik iets heel vreemds zeg. Ze schudt haar hoofd. “Nee, dat niet. Maar weet je... Dan is Suus voor de zekerheid maar ingeënt. Hoef ik mij daar niet meer druk om te maken.”

Terwijl ik naar de auto loop voel ik mij lamgeslagen. Het is gewoon vechten tegen de bierkaai. En ik besef tegelijkertijd dat ik teveel blijf hangen in de groep mensen die het niet zien, niet willen zien en ook niet gaan zien. Dat is ook gewoon zo deprimerend. Je zou er bijna spontaan een burnout van krijgen. En dan sta ik opeens stilaan bij ene vader op het schoolplein, die mij van de winter zonder mondkapje in de supermarkt zag lopen. Terwijl ik eerst dacht dat hij dit veroordeelde, zei hij mij juist later dat dit voor hem de doorslag gaf om er ook geen meer te dragen. Ik zucht. Als ik inderdaad niet overspannen wil raken van al die dwazen die hun kop in het zand blijven steken, zal ik mij meer moeten focussen op de mensen die het opeens wel zien. En ik zal moeten accepteren dat je niet alle gezichten dezelfde kant op zal krijgen. Onmogelijk. Ik denk aan een Talmoedische uitspraak, die meer is dan een oneliner.

“Wie één mensenleven redt, redt de hele wereld.”

Een zin die ook terug te zien is in de film Schindler’s List. Oftewel: zo belangrijk is een leven. En dat is een hoopvolle en mooie gedachte. Het geeft de moed om door te gaan. Ieder die ik het laat inzien is er toch weer eentje. En dat doe je écht voor een ander.


Carool Rijnierse

Carool Rijnierse is tekstschrijfster en plaatst hier iedere dinsdag, donderdag en zaterdag een column over het wel en wee van het leven.
Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten. Meer dan 22 jaar heeft ze voor haar werk gereisd en daardoor een eigen kijk op de wereld gekregen.



Geachte bezoeker,

Het maken van video's en het onderhouden van deze website kost tijd en geld. Wij hebben ervoor gekozen om ons in te zetten voor dit initiatief, omdat we menen dat het nodig is. Het is onze bijdrage aan transparante, eerlijke en volledige berichtgeving.

Waardeer je ons werk en wil je ons steunen? Dan stellen we een bijdrage zeer op prijs. Dat kan via één van onderstaande doneer-opties, of door een bestelling in onze webshop. Dankjewel!

~ Erik van der Horst

 

De tirannie zit nergens zo veilig
als onder het beeld en de vlag van de Vrijheid.

~ Walter Savage Landor

pak-je-privacy-terug-1-960px.jpg

BigTech-vrije telefoon...

Doet alles wat je huidige telefoon ook doet

* behalve je data delen met BigTech en derden

Meer info...

Pak je privacy terug