De eerste ‘besmetting’ met het coronavirus was gesignaleerd in Wuhan op 1 december 2019. Ondertussen zijn we 1,51 jaren, oftewel 18,13 maanden, oftewel 78,86 weken, oftewel 552 dagen verder. Laat ik zeggen dat ik zo’n 500 dagen geleden ben begonnen met teksten schrijven over deze situatie. Over nepnieuws betreffende de vele doodskisten in Italië. Het bleken oude foto’s te zijn van de scheepsramp bij Lampedusa. Makkelijk te googelen. Over de onzin verhalen van Hugo en Jaap, de Rockefeller Foundation tot het nuttigen van gezonde voeding en het nastreven van een gezond leven. Wanneer je eenmaal doorziet wat er aan de hand is, kun je het onmogelijk nìet meer zien. Al zou je het willen. Met mijn teksten probeer ik dus al 500 dagen, op een eigenzinnige manier, mensen mee te geven wat er aan de hand is. De hoop dat alle slapers het ook gaan doorhebben is er nog steeds, al word ik ondertussen wel een beetje kriegelig van de onnozelheid van sommige mensen.

Je vertelt mensen dat er een klif is waar je vanaf kan vallen. Je wijst ze aan waar het is, je laat ze foto’s en filmpjes zien van mensen die eraf zijn gevallen en het niet kunnen navertellen of voor de rest van hun leven verminkt en verlamd zijn en je biedt ze een alternatief. Ze knikken. Lachen schaapachtig. En vervolgens zie je ze toch op die klif staan, terwijl ze een selfie maken. Sorry, maar ik kan daar met mijn pet niet bij. Ben je dan gewoon heel dom, eigenwijs, stekeblind of gewoon onnozel? Op zo’n moment zou ik dit soort mensen wel door elkaar willen schudden. Keihard willen gillen en schreeuwen. Living on the Edge is één ding, maar gewoon compleet negeren wat zich voor hun ogen afspeelt, is - zacht uitgedrukt - beschamend idioot.

De deur staat in brand

Hoogstwaarschijnlijk zit er echt iets schaapachtigs in de mens. Ik herinner mij de filmpjes die ik ieder jaar te zien kreeg bij mijn flight safety-examens. Je hebt ze misschien wel eens gezien op Discovery Channel. Echte filmopnames in een vliegtuig, die gemaakt zijn met een securitycamera die in de cabine hangt. Tijdens een brand moet er geëvacueerd worden. De mens wil er in eerste instantie uit op de plek waar ze zijn binnengekomen. Dat is menselijk, want dit hebben ze nog vers in hun geheugen zitten. Er zijn altijd maar een paar leiders die opstaan en de eersten zijn die naar een deur toe rennen. Een gedeelte is in shock en blijft zitten. En het grootste gedeelte is de kudde die de leider volgt. En nu komt het meest verbazingwekkende. Schokkend zelfs. Stel dat een leider opstaat en naar de deur rent waar hij is binnengekomen. Maar de deur blijkt in brand te staan en je kunt er niet door evacueren. Ook al ziet de volgende kudde dat de leider in de brand vliegt, dan kiest alsnog 90% deze vluchtroute. Serieus! Er zijn maar een paar mensen die op zo’n moment nog helder na kunnen denken, om zich heen kijken en voor een beter alternatief kiezen. Ik vind dit zo bizar.

Genetisch bepaald

Met dit soort filmpjes op mijn netvlies weet ik diep in mijn hart dat hetzelfde nu gebeurt. Het is een ander scenario, maar een zelfde situatie. Op de momenten dat ik obstinaat word van al dat schaapjesgedrag en op het punt sta om mensen hun nek om te draaien, kan ik net op tijd tot bezinning komen. Wanneer ik dan weer iemand heel trots op social media een selfie met de tekst ‘Ik ben gevaccineerd’ zie plaatsen, kan ik alleen nog maar diep zuchten en zoiets denken als ‘May God have mercy on your soul.’ Dit soort mensen zal altijd de kudde blijven volgen. Wat hun reden ook is. En wat je hen ook vertelt. Het zal wel genetisch bepaald zijn. Net als in iedere roedel kunnen alleen de sterken het overleven. De zwakkelingen worden achtergelaten. Op dit punt staan we nu met z’n allen. En hoe verdrietig het ook is dat een deel van de mensen zal wegvallen; de standvastigen verenigen collectief en gaan door. In een nieuwe wereld. Samen. Als eenheid. En dat biedt gelukkig nog hoop.


Carool Rijnierse

Carool Rijnierse is tekstschrijfster en plaatst hier dagelijks een column over het wel en wee van het leven.
Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten. Meer dan 22 jaar heeft ze voor haar werk gereisd en daardoor een eigen kijk op de wereld gekregen.



Geachte bezoeker,

Het maken van video's en het onderhouden van deze website kost tijd en geld. Wij hebben ervoor gekozen om ons in te zetten voor dit initiatief, omdat we menen dat het nodig is. Het is onze bijdrage aan transparante, eerlijke en volledige berichtgeving.

Waardeer je ons werk en wil je ons steunen? Dan stellen we een bijdrage zeer op prijs. Dat kan via één van onderstaande doneer-opties, of door een bestelling in onze webshop. Dankjewel!

~ Erik van der Horst

 

It's easier to fool people,
than to convince them that they have been fooled.

~ Mark Twain