Gister kreeg ik een appje waar ik erg van schrok. Het was een bericht van de moeder van een vriendje van mijn middelste zoon. Er stond in het appje dat haar zoon Corona had. Nou was dat niet het nieuws waar ik van schrok. Inmiddels zijn we bijna 1,5 jaar verder, dus het zou juist een raar bericht zijn wanneer er stond dat haar zoon in die tijd niet in aanraking met ‘wat-voor-virus-dan-ook’ zou zijn geweest. Nee, het beklemmende gevoel kwam door de overige tekst die er geschreven stond.

Haar zoon en die van mij hadden afgelopen woensdag samen gewerkt, dus ze achtte de kans groot dat mijn zoon besmet zou zijn geraakt door haar zoon. Ze had vernomen dat mijn zoon bij andere vrienden zou gaan chillen die avond en zij vond dat erg onverstandig. Ook had ze aan de GGD onze gegevens doorgegeven. Vooral dat laatste vond ik stuitend en zeer opmerkelijk. Bezorgdheid en sociale controle is één ding, maar ongevraagd mijn gegevens delen vind ik nogal wat. Ze had op z’n minst van te voren even aan mij kunnen vragen of ik daar bezwaar tegen zou hebben. Dan had ik kunnen zeggen: ”Ja, daar heb ik bezwaar tegen. Wanneer iemand uit ons gezin klachten heeft, nemen we de verantwoordelijkheid door thuis te blijven of afstand te bewaren. Net als vóór 2020.” En dan had ik haar gezegd dat wij allemaal een antistoffentest hebben gedaan (bloedprikje vinger) en dat we antistoffen hebben. Maar die kans heeft ze mij niet gegeven. In plaats daarvan wordt mijn gezin ergens bij betrokken wat eigenlijk helemaal niet nodig is. Want hoe deden we dat inderdaad vóór 2020? Als iedereen goed heeft opgelet en de cijfertjes goed in de gaten heeft gehouden, kan je op je vingers natellen dat de ouderwetse influenza, ofwel de griep, vele malen gevaarlijker en dodelijker is dan covid.

Wanneer je goed bij jezelf te rade gaat, kan je niet anders dan concluderen dat je hoogstwaarschijnlijk (net als ik en de rest van de wereld) er voor hebt gezorgd dat mensen die je ontmoet hebt door de jaren heen zijn overleden aan de gevolgen van een virus wat jij hebt doorgegeven. Je leest het goed. Jij. En ik. Wij. En jullie. Niet bewust. In de tram, bij de supermarkt, op een verjaardag of in de wachtrij bij de Efteling. Dat is misschien even schrikken, maar dat hoeft niet. Vooral blijven ademen en even je logica het werk laten doen. Wij zijn levende organismen die vroeg of laat het leven zullen laten. Ook bij ouderdom is het meestal een virus dat het leven uiteindelijk de das zal omdoen. Met de dood die er op volgt. Het lichaam is niet gemaakt om 125 jaar te worden. Dat kunnen we jammer vinden, maar dat is al eeuwen zo. We hebben het leven wel al steeds langer kunnen rekken en dat is voor het grootste gedeelte natuurlijk fantastisch. Behalve voor de personen die als kasplantje nog heel oud mogen worden, want daar is het leven niet voor bedoeld.

Via een app word ik op mijn verantwoordelijkheid gewezen. Natuurlijk mag dat. Maar de vraag is, of dit terecht is. De propaganda heeft iedereen zo gebrainwasht, dat ze ervan overtuigd zijn dat er een virus rondwaart die zo dodelijk is dat ze iedere grens van privacy mogen overschrijden. Je wordt ongevraagd medeplichtig gemaakt en schuldig bevonden voor het eventueel verspreiden van een virus. Het heeft mij wel aan het denken gezet. Ik heb haar oprecht bedankt voor haar bezorgdheid. Wanneer je niet beter weet en alleen persconferenties kijkt en de mainstream media volgt is dat natuurlijk ook niet raar. Eigenlijk is haar bezorgdheid iets moois en neem ik bij deze van harte. Ze schreef ook nog: “Ik hoop dat jullie de ellende van Corona bespaard zal blijven.” Deze lieve boodschap kan ik alleen maar beantwoorden met oprechte andere bezorgdheid. Ze heeft gelijk. We moeten voor elkaar zorgen. Op elkaar letten. Zelfs als je de GGD erbij moet betrekken , wat voelt als verklikken.

Om deze reden heb ik zelf ook meteen contact gezocht met de GGD en gezegd dat ik mij ernstige zorgen maak over de ouders van de vrienden van mijn middelste zoon. Ik weet dat ze allemaal graag een borreltje lusten en ook dat ze regelmatig zeer ongezond eten. Want wie moet er voor hun kinderen zorgen wanneer zij hierdoor diabetes, vetzucht, hartfalen en hersenaandoeningen ontwikkelen? Om nog maar niet te spreken van alcoholisme, vraatzucht en leverkwalen. Dit gedrag moet gestopt worden voor het te laat is. Wie anders dan ik, samen met de GGD, kan hen beter vertellen hoe je gezond moet leven? Weet je, je doet het voor een ander. En ik voel dat het mijn verantwoordelijkheid is om hun kinderen te beschermen. Alcohol is een harddrug en door het nuttigen van ongezonde voeding hebben zij eerder een plek op de IC nodig dan een ander. En die plek willen we immers vrij houden voor de mensen met covid. De kinderbescherming is inmiddels ook gealarmeerd. Net als de Gall&Gall en de lokale supermarkten, cafés en restaurants. Ook hen heb ik nu verantwoordelijk gemaakt voor de gezondheid van al die ouders. Als ik medeplichtig word gesteld aan het eventueel ziek maken van andere mensen, moeten we het meteen goed aanpakken. Ieder mogelijk gevaar moet vermeden en bestreden worden. Want alleen samen krijg je elkaar eronder, toch?

 


Carool Rijnierse

Carool Rijnierse is tekstschrijfster en plaatst hier dagelijks een column over het wel en wee van het leven.
Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten. Meer dan 22 jaar heeft ze voor haar werk gereisd en daardoor een eigen kijk op de wereld gekregen.



Geachte bezoeker,

Het maken van video's en het onderhouden van deze website kost tijd en geld. Wij hebben ervoor gekozen om ons in te zetten voor dit initiatief, omdat we menen dat het nodig is. Het is onze bijdrage aan transparante, eerlijke en volledige berichtgeving.

Waardeer je ons werk en wil je ons steunen? Dan stellen we een bijdrage zeer op prijs. Dat kan via één van onderstaande doneer-opties, of door een bestelling in onze webshop. Dankjewel!

~ Erik van der Horst

 

De tirannie zit nergens zo veilig
als onder het beeld en de vlag van de Vrijheid.

~ Walter Savage Landor