"Laat je testen." "Houd afstand!" "Blijf thuis!" "Ga in quarantaine!" "Doe het voor een ander." Je hoort niet anders het laatste jaar. Carool vindt het raar dat ze verantwoordelijk wordt geacht voor de gezondheid van een ander. Uit nieuwsgierigheid heeft ze zelf ook maar een druppeltje bloed afgestaan voor een antistoffentest.

Eerst was daar de Heilige koe, ofwel de enige optie volgens onze demissionaire minister van volksgezondheid, Hugo de Jonge. Vaccineren, vaccineren en nog eens vaccineren. Nu heeft hij daar het Gouden Kalf aan toegevoegd: de testmaatschappij. Wel of niet gevaccineerd met de heilige graal, het nieuwe machtsspelletje van de schoolleraar is wat hem betreft een feit. Je bent ziek, totdat het tegendeel bewezen is. Hij heeft aan Wybren van Haga toegegeven dat er inderdaad veel fout-positief-getesten zijn. “Maar liever fout getest en 5 dagen vooor niets in quarantaine zitten, dan iemand aansteken...” Want dat is wat er gebeurt. Al maanden. De nietszeggende PCR-test leidt mensen al een jaar om de tuin. Zeg maar liever lijdt. De sneltest is nog een tikkeltje minder accuraat, met het gevolg dat we bij het massaal testen van feestgangers, museumbezoekers en kerkgangers met nog meer false ‘besmettingen’ worden opgezadeld. De weg naar nooit meer normaal dus. Want het virus gaat muteren... En de mutant ook... En de mutant van de mutant. The Never Ending Story.

Al langer dan een jaar worden jij en ik verantwoordelijk gehouden voor de gezondheid van een ander. Wanneer je daar langer over nadenkt is dat best vreemd. Natuurlijk houd je rekening met de ander. Maar dat is iets heel anders dan ‘dat het jouw schuld is wanneer de ander een virus oploopt.’ Mensen kunnen ook zelf besluiten om niet naar buiten te gaan. Of uit de buurt van anderen te blijven. Zo simpel kan het zijn. Want wanneer ik verantwoordelijk word gemaakt voor de gezondheid van een ander, ga ik het behoorlijk druk krijgen. Mijn dorp staat in de top drie van mensen die graag en veel alcohol nuttigen. Wordt er dan van mij verwacht dat ik bij het eerstvolgende dorpsfeest met een megafoon ga omroepen dat alcohol je hersenen en lever aantast? En mag ik vanaf nu bij iedere roker zijn of haar sigaret uit de handen slaan? Zal ik dan ook maar meteen met een hakbijl voor de patatzaak en de Gall & Gall gaan wachten en mensen waarschuwen en dreigen voor de gevaren en gevolgen van ongezond leven? En al de mensen die ik op straat en op het schoolplein tegen kom met overgewicht. Moet ik ze angst aanpraten en zeggen dat hun hart dichtslipt als ze zo doorgaan? Wanneer we als burger verantwoordelijk worden gesteld voor de gezondheid van een ander, zullen we het ook goed moeten doen. Bij de kern aanpakken. Persoonlijk vind ik niet dat dit mijn taak is. Omdat ik er voor kies om gezond te leven, mag ik dat nog niet van andere vrije mensen verwachten. Het is immers hun leven.

Er bestaat een test die wel iets zegt. Over nu en over het recente verleden. Een prikje in je vinger en met een druppeltje van je bloed, is er af te lezen of je antistoffen in je lichaam hebt. Wanneer je positief test, wil dat zeggen dat je zeker drie maanden geleden Corona hebt gehad en nu antistoffen in je lichaam hebt. Weerstand. Die groepsimmuniteit waar Rutte het over had en zich daarna niet meer actief kon herinneren. ‘Meten met geweten’, een filmpje van Sven Hulleman, legt dit principe uit en heeft al een paar duizend mensen vrijwillig laten testen. Dit doet hij om zoveel mogelijk data bij elkaar te verzamelen met echte duidelijkheid en antwoorden betreffende dat veelbesproken virus. Zolang je antistoffen hebt tegen het Covid-19 virus is de kans op een herbesmetting klein. En aangezien er steeds meer mensen het virus hebben gehad is het zinvol om je te laten testen met een bloedprikje, zodat je kan zien of je antistoffen hebt en onderdeel uitmaakt van de zogenaamde groepsimmuniteit. Gister heb ik ook deze test gehad en binnen een paar seconde sloeg ie aan. Het was meteen duidelijk dat mijn lichaam antistoffen heeft aangemaakt tegen dit virus. En dat betekent dus dat ik het virus gehad moet hebben. Eerlijk gezegd kan ik mij niet herinneren dat ik ziek ben geweest. Ik moet dan ook bekennen dat ik iemand ben die altijd doorgaat en nooit ziek op bed ligt. Mijn gezin en dierentuin hebben daar trouwens geen boodschap aan. “Gefeliciteerd", zei de arts die de test heeft afgenomen. “Jij helpt mee aan de groepsimmuniteit.” Misschien dat ik de uitslag van deze test maar met mij mee moet gaan dragen. Vol trots op mijn voorhoofd plakken. Dan kom ik zonder slag of stoot de Efteling in, krijg ik voorrang bij festivals en mag ik ongeremd mensen aanraken en knuffelen. Wauw. Nu voel ik mij stiekem zelf een beetje een gouden kalfje. Als ik met deze arrogantie dan maar geen mensen ga buitensluiten en negeren.

 


Carool Rijnierse

Carool Rijnierse is tekstschrijfster en plaatst hier dagelijks een column over het wel en wee van het leven.
Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten. Meer dan 22 jaar heeft ze voor haar werk gereisd en daardoor een eigen kijk op de wereld gekregen.



Geachte bezoeker,

Het maken van video's en het onderhouden van deze website kost tijd en geld. Wij hebben ervoor gekozen om ons in te zetten voor dit initiatief, omdat we menen dat het nodig is. Het is onze bijdrage aan transparante, eerlijke en volledige berichtgeving.

Waardeer je ons werk en wil je ons steunen? Dan stellen we een bijdrage zeer op prijs. Dat kan via één van onderstaande doneer-opties, of door een bestelling in onze webshop. Dankjewel!

~ Erik van der Horst

 

Een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.

~ Hendrik Mattheus van Randwijk, 1906-1966