Ondanks dat Carool graag schrijft en daar veel mee bezig is, is lezen niet haar ding. En dat heeft een reden.

Één van de aannames die gemaakt worden bij mij, is de stelligheid dat ik als schrijfster ook wel heel veel boeken zal lezen. En met name romans of biografieën, omdat ik deze zelf ook schrijf. Oeps, ik zal toch echt iets moeten bekennen. Ik ben geen boekenwurm. Esoterische boeken heb ik wel, maar fictie of biografieën liggen er niet in mijn kast. Niet omdat ik ze niet leuk vind, maar om de simpele reden dat ik woordblind ben. Een neefje van dyslexie. Wanneer ik 's ochtends teletekstpagina 101 open, het enige mainstream media nieuws wat ik bekijk, lees ik in eerste instantie hele andere dingen dan er staan. En dan heb je het maar over één pagina. Laat staan als ik een dikke pil met 500 pagina’s moet gaan lezen. Dat is voor mij geen doen en ik heb er, naast het gemis aan concentratie, ook geen geduld voor. Een te grote opgave voor mij. Bovendien krijg ik altijd zin om zelf te schrijven, wanneer ik een poging doe om een boek te lezen.

Die woordblindheid kan heel irritant zijn. Soms zelfs lachwekkend of hilarisch, maar een buitenstaander trekt misschien de conclusie dat het zorgwekkend is. Neem nu vanochtend... Tijdens mijn eerste cappuccino in de ochtend bezoek ik altijd even teletekst pagina 101. Ja, zóóó 2001, maar ik ben blij dat dit nog bestaat. Nieuws lezen zonder plaatjes en foto’s is voor mij al prikkelend genoeg. Bovenaan stond de kop: ‘Frankrijk voert vaccinatietempo op.’ Terwijl ik in eerste instantie las: ‘Frankrijk voert vakantietempo op.’ En ‘21 Mijnwerkers vast in Chinese mijn’ verandert bij mij in ‘21 Minkukels vast in Chinese mijn.’ ‘Deel toeslagslachtoffers vluchtte’, werd ‘Deel toeslagslachtoffers vruchtbaar.’

Naast het feit dat ik zeer waarschijnlijk van een leesbril gebruik moet gaan maken in de avonduren of bij heel kleine letters, lees ik ook altijd de raarste dingen op een verpakking wanneer ik aan het koken ben. Met als resultaat dat mijn avondeten heel anders smaakt dan hoogstwaarschijnlijk de bedoeling is. Op de grote Corona-waarschuwingsborden die boven de snelwegen hangen, las ik steeds mijn eigen naam en bij aanbiedingen die in de bonus zijn moet ik soms ook drie keer kijken wat er nu echt staat. Ik heb het inmiddels geaccepteerd. Wanneer je dit al sinds de basisschool doet, zal het wel iets zijn wat bij mij hoort. En ach, over het algemeen heb ik er niet eens zoveel last van. Meestal lees ik leukere teksten dan die er daadwerkelijk staan. Zoals daarnet. Er stond een tekst online over de run op corona zelftesten. Ik las toch echt iets anders. 'Rennen met corona-ezels', maakte ik ervan.


Carool Rijnierse

Carool Rijnierse is tekstschrijfster en plaatst hier dagelijks een column over het wel en wee van het leven.
Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten. Meer dan 22 jaar heeft ze voor haar werk gereisd en daardoor een eigen kijk op de wereld gekregen.



Geachte bezoeker,

Het maken van video's en het onderhouden van deze website kost tijd en geld. Wij hebben ervoor gekozen om ons in te zetten voor dit initiatief, omdat we menen dat het nodig is. Het is onze bijdrage aan transparante, eerlijke en volledige berichtgeving.

Waardeer je ons werk en wil je ons steunen? Dan stellen we een bijdrage zeer op prijs. Dat kan via één van onderstaande doneer-opties, of door een bestelling in onze webshop. Dankjewel!

~ Erik van der Horst

 

Een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.

~ Hendrik Mattheus van Randwijk, 1906-1966